© 2017 osrodekemaus.pl

POWOŁANIA

SALEZJANIE

 Powołanie, to bezcenny dar od Pana Boga i tajemnica, którą trzeba w sobie odkrywać każdego dnia.
W celu lepszego rozeznania własnego powołania proponujemy towarzyszenie duchowe i udział
w spotkaniach organizowanych przez Ośrodek młodzieżowo-powołaniowy „Emaus”.

Powołanie salezjańskie można realizować jako:

  • aspirantat (czas rozeznawania powołania we wspólnocie zakonnej. Nie jest to etap obowiązkowy);

  • prenowicjat (poprzedzony jest spotkaniami w ciągu roku w wyznaczonych miejscach i terminach; od marca odbywa się w Czerwińsku nad Wisłą, a w miesiącach: lipiec-sierpień, w Oświęcimiu);

  • nowicjat (trwa rok, kończy się złożeniem ślubów zakonnych; ponadto kandydaci na kapłanów otrzymują sutanny, a koadiutorzy krzyże zakonne);

  • postnowicjat (2-3 lata – studia w seminarium w Lądzie nad Wartą z zakresu filozofii i pedagogiki);

  • asystencja (2 lata – praktyka wychowawcza i duszpasterska podejmowana w jednej ze wspólnot salezjańskich);
     

  • formacja specyficzna:

  • salezjanina kapłana (4 lata – studia teologiczne w seminarium w Krakowie, przygotowanie do profesji wieczystej i święceń prezbiteratu);

  • salezjanina koadiutora (studia i i przygotowanie do profesji wieczystej).

Ten, kto czuje wezwanie do naśladowania Chrystusa na wzór św. Jana Bosko i pragnie jako kapłan lub brat zakonny ofiarować się Bogu poprzez zaangażowanie w posługiwanie młodzieży, zaproszony jest do rozpoczęcia formacji salezjańskiej.

Pierwszym jej etapem jest prenowicjat. Jest to czas pogłębiania wyboru powołania salezjańskiego poprzez modlitwę, naukę, pracę i doświadczenie życia we wspólnocie zakonnej. Poprzedzony jest on systematycznym kontaktem z duszpasterzem powołań oraz uczestnictwem w zjazdach formacyjnych i rekolekcjach organizowanych w wyznaczonych terminach w ciągu roku. Odkrywanie swojego powołania jest bowiem procesem, który powinien prowadzić do podjęcia, w sposób wolny i świadomy, osobistej decyzji wiążącej się z zobowiązaniami na całe życie.

Prośbę o przyjęcie do prenowicjatu wraz z wymaganymi dokumentami, kandydat składa duszpasterzowi odpowiedzialnemu za powołania. Po rozpatrzeniu podania przez przełożonego zakonu, kandydat zostaje poinformowany o podjętej decyzji i w przypadku przyjęcia do prenowicjatu, także o szczegółach organizacyjnych dotyczących tego etapu formacji.

Wymagane dokumenty:

  • podanie o przyjęcie do prenowicjatu skierowane do inspektora (przełożonego zakonu) pisane własnoręcznie;

życiorys;

  • ankietę personalną;

  • aktualne świadectwo chrztu i bierzmowania (z aktualnymi datami);

  • odpis aktu urodzenia (z aktualną datą);

  • świadectwo ukończenia szkoły średniej i świadectwo maturalne lub dyplom ukończenia studiów wyższych;

  • opinię lekarza o zdatności do podjęcia studiów oraz szkolną kartę zdrowia (jeśli kandydat posiada);

  • opinię księdza proboszcza własnej parafii;

  • opinia przełożonego seminarium lub przełożonego wyższego instytutu zakonnego (jeśli kandydat wcześniej w nim przebywał);

  • oświadczenie o zapoznaniu się z przeszkodami kanonicznymi oraz przeciwwskazaniami prawa własnego zgromadzenia, które uniemożliwiają realizację powołania zakonnego i kapłańskiego;

  • zaświadczenie o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego;

  • 3 fotografie.

Wzory dokumentów są udostępniane po skontaktowaniu się z duszpasterzem powołań.

„To Bóg chce działać, a my powinniśmy modlić się, by zechciał w swej dobroci posłużyć się nami w swoich świętych działaniach”
(św. Jan Bosko)